Hollanders willen regels

Geplaatst op 4 november 2017 | 22:23

Het wordt je al aangeleerd vanaf het moment dat je leert praten, lezen en schrijven.

Regels voor schrijven? Ja, je krijgt een vel met lijntjes en je moet van links naar rechts en van boven naar beneden. Zo werkt het in het verkeer ook. Wie van rechts komt, heeft voorrang en wie van links komt, niet. Dus als iemand de weg zoekt en jou over het hoofd ziet, mag je hem dwars doormidden rijden en is het toch zijn schuld. Dat lijkt in Nederland veel sterker dan in de rest van de wereld. Engelsen blijken juist zeer tolerant. Duitsers remmen wel, maar leggen je dan uit hoe stom je bent. Er bestaan echter nog veel mooiere voorbeelden. In mijn jeugd ging ik voor het eerst naar Taiwan.

Ik had het al gehoord: het verkeer is daar een grote chaos.
Iedereen rijdt door elkaar en er bestaan geen regels. Toch merkte ik er iets bijzonders op. Iedereen zorgde ervoor niemand te raken en dan ineens kan er veel. Je zit op een achtbaansweg en de chauffeur moet linksaf. Het is druk en dat gaat dus niet. Toch steekt hij zijn richtingaanwijzer uit en wat denk je? De derde auto laat hem linksaf slaan en in de volgende rij idem. Dat is geheel ondenkbaar in Nederland. Wat een tolerantie.

Vertalen we dat naar de autosport, dan willen wederom de Nederlanders exact weten wie er voorrang heeft en wanneer je dus iemand van de baan mag rijden. Wanneer mag je dat eigenlijk? Wanneer heb je voorrang? Nooit. De regel luidt: ‘Als je denkt dat er iemand naast je zit, laat je ruimte voor hem of haar.’ Oei oei, dat was even wennen voor velen. ‘Ja, maar ik zat
op mijn lijn.’ Ja, en? Mag je dan iemand van de baan rijden?
Nee, dus. Dat zijn aangepaste regels voor de amateursport. We doen het voor het plezier. Rij je tégen in plaats van met elkaar, dan gaat heel snel het plezier verloren. Zijn daarmee de problemen dan helemaal over? Nee, want het kan in een raceveld heel makkelijk gebeuren dat iemand in je dode hoek zit. Daarmee moet je wel rekening houden als je wilt inhalen. ‘Ja, maar hij MOET..., want ik heb voorrang.’ Oké, dat is precies wat ik bedoel.

Er moet een sausje tolerantie over heen. Kun je schade voorkomen, doe dat dan. Twee regels, dus, waarmee Nederlanders veel moeilijkheden hebben.
Voor mensen die harde en exacte regels willen, vormt het best een omschakeling naar een systeem waarin ook tolerantie een rol speelt. Toch legt het de basis voor onze (amateur)sport.

Zo’n veertig, vijftig jaar geleden ging het allemaal anders. Bij het racen met vrienden zag je een enorme tolerantie, maar bij de merkenklassen was die doorgaans ver te zoeken. Dat na iedere race tien auto’s met zware schade van de baan werden gehaald, vond niemand abnormaal. Minstens even sterk was dat in de internationale merkencups. Het publiek smulde, maar
veel deelnemers moesten afhaken, omdat de kosten hoog opliepen.
Er is dus veel bereikt. Lage (relatief) kosten en heel veel raceplezier.

Kijken we in de ons omringende landen, dan stellen we vast dat er de laatste twintig jaar veelal niets is veranderd. Dat Duitsland en Belgie de vertaalslag niet hebben gemaakt en de amateursport daar maar beperkt leeft. We merken ondertussen dat steeds meer Duitsers en Belgen in Nederland komen rijden, vanwege de aangename racecultuur. Het blijkt dat autocoureurs afwijken van het gemiddelde en dat ze zich makkelijk en snel kunnen aanpassen aan andere systemen, zeker als het daar
veel prettiger van wordt. Zo eenvoudig is het toch?

Uit de START autosportmagazine

Onze Partners

DNRT Uitslagen
Interstate
OCA
OCA
START
RSZ
RSZ
Laatst geplaatste advertentie
Mazda mx5 hardtop
Gezocht! Mazda mx-5 NB hardtop
Of Mazda mx-5 NA hardtop
» lees verder